KAZDAĞLARI

Dünyanın Cennet Köşesi

Archive for the ‘Kazdağında Hayat’ Category

SEYHAN ÖZHAN:AYDINLANMA YOLUNDA BİR NEFER

Seyhan BAŞAK
Sevgili Babam Seyhan Özhan; 19 Nisan 1940 Pazarören doğumluydu.

PAzarören Köy Enstitusü’nü girmiş ancak Pazarören Öğretmen Okulu’ndan mezun olmuştu….

Kendi kaleminden .: ‘…Okulun hem adı hem de işlevi değişti. Üreten, kazanan, kazandıran, öğrenen, öğreten, uygulayan, çevreye ve mezun ettiği ile ülkenin her yerine, köylere de yaparak, yaşayarak örnek olanların yerine, ezberci; üretime katkısı olmayan, tüketici, hazır bekleyen bir anlayış geliştirip uyuttular..Köy Enstitülerini kapatma bahanesi olarak çirkin iftiralar ile karalama kampanyası başlattılar…Komünistlik suçlaması ilk akla gelendi.Bilinçsiz halkı yalanlarla kandırmak, galeyana getirmek, okullara karşı cephe aldırmak çok kolaylarına geldi. Burada yetişen köy çocukları kendi köylerine öğretmen olarak gidiyor, halkını bilinçlendiriyor, çocukları okutuyordu. Köyün şehre, kasabalara o lan ihtiyaçları azaldıkça karalama kampanyaları hızlandı. Bunlara arka çıkanlar da ne yazık ki; o okullarda çocukları okuyanlardı. Bu aymazlığın farkına ancak 40 yıl sonra vardılar ama iş işten geçmişti. Bugün birçok binalar bakımsızlık ve ilgisizlikten harap olmuş, yıkılmış  durumda. Sanki o görkemli görünüşün izlerini silmek için kasten bu duruma getirilmiş gibi duruyorlar. Ayakta kalanların güzelliği ise hemen göze batıyor….
……
Çevremizdeki bütün köylerden en az üç beş tane çocuk okuyup öğretmen olmuş, kendisinden sonraki kuşakların yetişmesine çalışmıştır. İçlerinden çok değerli bilim adamları, yazarlar çıkmıştır. Okul sadece öğretmen değil; sağlık memuru, marangoz, demirci, duvar ustası vb. konularda bilgili, üretici, yararlı kişiler yetiştirmiş, bunlar da gittikleri yere ışık olmuşlardır. İşte ben de böyle öncü bir okulun öğrencisi oldum….”

“..:Öncelikli zorluk; yokluktu. Bu yokluk ve zorluk içinde okuyor olmamız; lüks içinde olmak demekti. ..Okul her şeyimizi veriyordu. Üstümüzdeki bütün giyecekleri, gömlek, elbise, palto, ayakkabı, çorap,atlet, fanila, kilot, geriye ne kaldı ki?…Mendillerimiz bile devlettendi. Yatacak yatak, üç öğün yemek, okuduğumuz kitaplar, defter ve kalemleri bile devlet karşılıyordu. Bu sunulanların yüzde birine bile ulaşamayan, bu şansı yakalayamayan milyonlarca kişi bizim dışımızda idi. Ailemizin geçim zorluğu içinde olduğu biliyorduk. Bizim elbiselerimiz ayakkabılarımız varken; kardeşlerimizin yoktu.Şu var ki; hepimiz aynı anda büyüyorduk. Evrimsel gelişme tek bir iki kişiye özel değil genel olduğu için herkes bunun içinde yerini alıyordu. Doğal olarak bizim aile ve bireyleri de her yönden değişime uğrayarak daha iyiye yaklaşıyordu. …”

Mezuniyetin ardından Kayseri Merkez’e bağlı Erkilet-Boyacı köyü hayatının en sıkıntılı ve zor yıllarını geçirdiği ilk görev yeriydi. Kuzeyinde 4-5 km uzaklıkta Kızılırmak’ın geçtiği, çukurda, etrafında çalılık ve fundalık yüksek tepelerin olduğu, yürünecek yolu bile olmayan, çamur deryası bir yer…

’…Köyde kibritimiz bitse komşuya muhtacız. Aktar , bakkal gibi bir şey yok. Ay başlarında maaş almaya indiğimizde daha önce tesbit ettiğimiz ihtiyaçlarımızı yetecek kadar  alır gelirsek rahat ederdik. Yoksa yandığımızın resmi idi. ..Köylülerle önemli sorunlarımızdan biri kız çocuklarını okula göndermemeleri  idi. Şimdiye kadar okula hiç kız çocuğu kayıt yaptırmamışlardı. Köylülerle oturup pazarlık yaptım. Yasada, yönetmeliklerde böyle bir şey, hatta suç bile..Ama çıkar yol olarak bunu buldum:
-Okulun açıldığı gün, pazartesi gönderin ,Salı gelmesin, Çarşamba yarım gün gelsin, Perşembe gelsin, Cuma gelmesin, cumartesi yarım gün gelsin…’..O yıllardaki beslenme programı ile çocukları önce okula yavaş yavaş alıştırmak, hatta onlara yani kız çocuklarına biraz torpilli davranarak dağıtılan üzüm, fındık, portakal gibi yiyecek ve süt tozundan yapılan yiyeceklerle okulu cazip hale getirmekti. Aslında bu gibi şeyleri çocuklar evlerinde görmüyorlardı. Nihayet kız çocuklarını böyle böyle kazandım….”

Böyle başlıyor yaşamını adadığı öğrenme ve öğretme tutkusu…Yaşamını kaleme aldığı yazıdan bazı satırlarla size iletmeye çalıştım.

Yıllarca o köy senin, bu kasaba benim çalıştı, okudu, okuttu… Çocukları ve insanları çok sevdi. Karıncayı bile incitmedi. ‘Söz gümüşse sükut  altın’ dedi, hiç kimse için bir kötü söz söylemedi, kimseyi hiç bir şey için suçlamadı, yargılamadı.

Öğrenerek ve öğreterek, aydınlanmaya, gelecek kuşaklara ışık olmaya adadı yaşamını..

Rahmani enerjileri kosmosta yükselsin… Sevgisi yüreğimizden hiç eksilmesin.

http://picasaweb.google.com.tr/kazdaglarim/SeyhanBasak

Şafak Özhan
KIZI

KAZDAĞI CİVARININ 20.YÜZYILDAKİ YAĞIŞLI VE KURAK YILLARININ DENDROKLİMATOLOJİK YÖNTEMLERLE SAPTANMASI

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

KAZDAĞI CİVARININ 20.YÜZYILDAKİ YAĞIŞLI VE KURAK YILLARININ DENDROKLİMATOLOJİK YÖNTEMLERLE SAPTANMASI

Amaç

Dendroklimatolojinin İklim Değişimlerinin Belirlenmesindeki  Rolü ve
Kazdağı civarındaki iklim değişiminin, yıllık ağaç halka gelişimi yöntemi kullanılarak gosterilmesi. On adet çam ağacından alınan örneklere ilişkin 1900-2000 yıllarını kapsayan standart bir site kronolojisinin oluşturulması.

Uygulanan Yöntemler

Geçmiş dönemlerdeki kurak ve yağışlı yılların saptanmasında ağaç halkaları, oksijen izotopları, varv birikintileri gibi çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmada ağaç halkaları ile yöntemler kullanılmıştır. Bu yöntem arazi çalışması ve laboratuar analizleri olmak üzere iki aşamadan oluşmaktadır. Bu yöntemleri uygulayarak, geçmiş dönemdeki yağış ve sıcaklığa ilişkin çalışmaları yapan bilim dalına dendroklimatoloji denmektedir.

Arazi çalışması: Örnekler Kazdağları Milli Parkı’nın yakınından alınmıştır. Dendroklimatolojik çalışmalarda örnekler genellikle doğal ortamında bulunan canlı ağaçlardan artım kalemleri şeklinde alınmaktadır. İç kısmı 5 mm çapında delik olan Artım Burgusu (Şekil 1) yardımıyla 10 ağaçtan karşılıklı olmak üzere toplam 20 adet artım kalemi çıkarılmıştır (Şekil 2, 3, 4). Alınan artım kalemlerinin zarar görmemesi için ahşap taşıyıcılara, enine yüzeyleri yukarı gelecek şekilde yerleştirilmiştir. Her bir artım kalemine örnek numarası yazılmıştır.

Arazi resimleri 1, 2, 3, 4

Laboratuar çalışması: Laboratuar çalışması da iki aşamadan oluşmaktadır. Birincisi yıllık halka ölçümleri ve yöre kronolojinin oluşturulması; ikinci de site kronolojisinin iklim verileriyle karşılaştırmadır.

Birinci aşamada; laboratuara getirilen örneklerin üst (enine) yüzeyleri keskin bir maket bıçağı yardımıyla düzeltildikten sonra, sondan başlayarak en içteki yıllık halkaya doğru 10’ar yıllık seksiyonlara ayrılmış ve sonra yıllık halka genişlikleri ölçülmüştür. Ölçümler LINTAP-TSAP Ölçüm Sisteminde 0.01 mm duyarlılıkta yapılmıştır. Yıllık halka ölçümlerinin tamamlanmasından sonra, bireysel standart kronolojiler elde edilmiş ve son aşamada da standart kronolojilerin ortalaması alınarak site kronoloji oluşturulmuştur.

İkinci aşamada; site kronolojisi ile aylık ortalama yağış ve aylık toplam yağış değerleri arasındaki tepki fonksiyonu katsayıları hesaplanmış ve yıllık halka (ağaç halkası) genişliği üzerindeki en etkili aylar ve iklim parametreleri belirlenmiştir. Bu yöntemde iklim değişkenlerinin ana bileşen analizi yapılmakta ve sonunda amplitut matrisi hesaplanmaktadır. Bu matris, iklim değişkenleriyle benzer özellik gösteren ortogonal matris olup, tepki fonksiyonunun son aşaması olan aşamalı çoklu regresyonda bağımsız değişken olarak kullanılmaktadır (Fritts, 1976).

Site kronolojisini oluşturan indis değerlerinin ortalaması ve bu ortalamadan 1 standart sapmayı aşan yıllar belirlenmiştir. Bu yıllar, Anadolu’nun çeşitli yöre ve bölgeleri için yapılan uluslar arası çalışmaların (D’Arrigo ve Cullen, 2001, Touchan et al., 2003; Akkemik ve Aras, 2005; Akkemik et al., 2005; Touchan et al., 2006; Akkemik et al., 2007) sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Böylece 20.yy da Kazdağları civarının kurak ve yağışlı yılları belirlenmiştir.

Bulgular ve Sonuç

On adet çam ağacından alınan örneklere ilişkin 1900-2000 yıllarını kapsayan standart bir site kronolojisi oluşturulmuştur (Şekil 5).

Şekil 5. 1900-2000 yıllarını kapsayan çam site kronolojisi

Site kronolojisi ile yöredeki meteoroloji istasyonlarından Çanakkale Meteoroloji İstasyonu’nun iklim verileri karşılaştırılarak, tepki fonksiyonu yöntemiyle, yıllık halka-iklim arasındaki ilişkiler belirlenmiştir. Çanakkale, Bayramiç ve Edremit meteoroloji istasyonları arasındaki ilişki incelendiğinde değerlerin birbirine çok yakın olduğu tespit edilmiş (Şekil 6); buna dayanarak, verileri en uzun olan Çanakkale Meteoroloji İstasyonu verileri kullanılarak dendroklimatolojik çalışmalar yapılmıştır. İlk aşamada tepki fonksiyonu hesaplanmıştır (Şekil 7).

Şekil 6. Üç meteoroloji istasyonuna ait değerlerin karşılaştırması

Şekil 7. Tepki fonksiyonu katsayıları

Grafikte, 0 doğrusunun üzerindeki aylık tepki fonksiyonu değerleri, halka genişliğini doğrusal (pozitif) yönde etkilemektedir. Negatif değerler ise ters yönde etkili olan ayları göstermektedir. Özellikle Nisan-Temmuz arasındaki dönemde yüksek yağışlar ağaç gelişimini olumlu yönde etkilemekte olup, bu aylardan Temmuz ayının katsayısı 0.95 güven düzeyinde anlamlıdır. Sıcaklık genel olarak daha az etkiye sahiptir. Bu sonuçlar, alanın genel olarak ilkbahar ve yaz aylarında su noksanlığı yaşadığını, bu dönemdeki yağışların ağaç gelişimini etkilemesinden dolayı büyük önem taşıdığını ve sıcaklığın da önemli bir etkiye sahip olmadığını göstermektedir.

Tepki fonksiyonu sonuçlarına dayanılarak Nisan-Temmuz döneminin yağışlarının toplamı alınmış ve yıllık halka genişlikleriyle karşılaştırılmıştır (Şekil 8). Grafikte görüldüğü gibi yıllık halka gelişimi ile Nisan-Temmuz dönemi toplam yağışları arasında büyük bir paralellik bulunmaktadır. Bu sonuçlara dayanarak, yıllık halkaların dar olduğu yılların ilkbahar-yaz döneminin kurak, yıllık halkaların geniş olduğu yılların da ilkbahar-yaz dönemlerinin yağışlı geçtiğini söylemek mümkündür.

Şekil 8. Çam site kronolojisi (mavi) ile Nisan-Temmuz dönemi toplam yağışı (pembe)

Bu sonuçlardan sonra, tekrar site kronolojisine dönülmüş, site kronolojisi üzerinde ±1 standart sapma doğruları çizilmiş, kurak ve yağışlı yıllar belirlenmiştir (Şekil 9)

Şekil 9.Site kronolojisi üzerinde ±1 standart sapmayı aşan yıllar. Bu yıllardan yukarıya doğru olanlar yağışlı, aşağıya doğru olanlar da kurak yılları göstermektedir.

Yararlanılan kaynaklar

Akkemik Ü, Aras, A. 2005. Reconstruction (1689-1994) of April-August precipitation in southwestern part of central Turkey. Int. J. Climatol, 25, 537-548

Akkemik Ü, Dagdeviren N, Aras N. 2005. A preliminary reconstruction (A.D. 1635-2000) of spring precipitation using oak tree rings in the western Black Sea region of Turkey. Int. J. Biometeorol. 49 (5): 297-302.

D’Arrigo R, Cullen HM. 2001. A 350-year (AD 1628-1980) reconstruction of Turkish precipitation. Dendrochronologia 19, 2, 169-177.

Touchan R, Garfin GM, Meko DM, Funkhouser G, Erkan N, Hughes MK, Wallin BS. 2003. Preliminary reconstructions of spring precipitation in southwestern Turkey from tree-ring width. Int. J. Climatol. 23: 157-171.

Touchan R, Xoplaki E, Funchouser G, Luterbacher J, Hughes MK, Erkan N, Akkemik Ü, Stephan J. 2005a. Reconstruction of spring/summer precipitation for the Eastern Mediterranean from tree-ring widths and its connection to large-scale atmospheric circulation. Clim. Dyn. 25: 75-98

Yeşil Dünya KAZ DAĞI *M.Şahabettin Kalfa

Mevcut Durum Tespiti:

            Geçmişten günümüze Troas (Biga yarımadası) bölgesinde, -yerleşme, coğrafi konum, iklim, flora ve fauna, mitoloji, eko-sistem ve tarih içinde binlerce yıllık kültürlerin oluşması ve çatışmalarıyla- Kaz Dağı çok önemli bir yer tutar.

Coğrafi Konum: Kaz Dağı, Güney Marmara Bölümü’nün batısında Biga Yarımadası’nın güneyinde, Edremit Körfezi’nin kuzey kenarındadır.

Kaz Dağı, esas olarak, batıdan Tuzla Çayı ve Kara (Skamandros) Menderes Çayı, kuzeyden Gönen Çayı tarafından çeşitli düzeylerde aşındırılarak şekillenmiş olan Paleozoyik yaşlı eski bir masiftir (kütledir). Kaz Dağı, batıda Dede Dağı, ortada esas Kaz Dağı ve üç tepesi (Kuzeyde Babadağ tepe, ortada Karataş tepe, güneyde Sarıkız tepesi) doğuda Eybek Dağı, kuzey doğuda Gürgen Dağı ve Kocakatran Dağı’ndan oluşan kütlenin adıdır (1)

 Kaz Dağı; Kuzeybatı Anadolu’da, yer almakta olup, Marmara ve Ege bölgelerinin doğal sınırını oluşturmaktadır. Ayrıca bu dağlar; Avrupa-Sibirya, Akdeniz ve İran-Turan flora bölgelerinin de kesişim alanında yer almaktadır.(2) Bu sınır, Çanakkale ile Balıkesir ilinin de sınırını oluşturur. Kaz Dağı, Güney Marmara’nın Uludağ’ dan sonra ikinci en yüksek dağıdır.(Karataş tepesi 1774 m.)

Adı Nereden Geliyor?  Kaz Dağı’nın eski çağlarda ve mitolojideki adı “İda Dağı”dır. Efsaneye göre; “İda” adını “İdaios”tan alır. “İda” adı, Anadolulu şair Homeros’a göre “Bin pınarlı, çok pınarlı, hayvanı ve bitkisi bol olan yer” demektir. (3)

Yunanlılar döneminde Kazdağı’na “İda-İlyeda” ve doruğuna da “Ayda” denilmektedir. “Ayda” ilâhların ve ilâhelerin kutsal merkezidir.

Sarı Şaman dininden olan şimal Türklerinden Aktav Türkleri buraya gelip yerleşince eski inançlarını Türk-İslâm perdesine bürüyerek “Ayda” doruğuna “Sarı kız” ve asıl dağa da “Kaz-dağı”denir. “Kaz” kelimesi; bütün “Tahtacı” dediğimiz Türkmenlerce kutsal sayılan bir hayvandır. Çember veya üçgen içine çapraz iki kazayağı olarak işlenen, ilahi ve uğur getiren bu sembol; her Türkmen’in iş elbisesinden mezarına kadar her yerde kullandığı bir simgedir.  İşte bu nedenle de İda Dağı’nın adı Kaz Dağı olmuştur. (4)

Kaz Dağı’nın adı; XIX. Yüzyıl Kal’a-i Sultaniye Salnameleri’nde, “Abdal Dağları” olarak da “Bu ormanlardan başlıcaları Bergoz ve Karadağ ve Çataltepe ve Abdal dağlarıdır… Abdal-ı mezkur Kaz dağıyla (Abdal adıyla geçen Kaz dağıyla) Biga ormanları meyanında…” ifade edilmektedir. (Türkçe sözlük, Abdal=Eskiden kimi gezgin dervişlere verilen san; Osmanlıca-Türkçe sözlük, -Arapça aslında çoğul olan bu sözcük Türkçe’de tekil olarak kullanılır- ermişler, erenler, tarikat ehli, gönlünü tanrıya adamış, dünya ile ilişkisini kesmiş kimse)

Yöremizin Türkleşmesi: 1231 yılında Anadolu Selçuklu Komutanı Yusuf Sinan tarafından fethedilmesinden sonra gerçekleşmiştir. Ahmet Yesevi’ye bağlı  Horasan erenleri denilen Türkmen kocalarından Sarı Saltuk Baba, 1250’li yıllarda Selçuklu Sultanı 2. İzzettin Keykavus’u takip ederek; İstanbul, Dobruca  ve Kırım’a gitmiştir. Keykavus’un ölümünden sonra Dobruca’ya dönen Sarı Saltuk Baba orada 1281 yılında vefat edince, ona bağlı alevi Türkmenler, onun adamlarından Ece Halil’in emrinde Biga Yarımadası’na geldiler. Bu yörede Karesi Bey tarafından karşılanan Türkmenler, yeni kurulan Karesi Beyliği’nin emrine girdiler. Beyliğin batısında en stratejik bölge olan İda dağı’na bu Şamanist geleneklerini sürdüren Alevi Türkmenler yerleştiler. (5)

Osmanlı devleti, Gelibolu’da ilk tersanesini oluştururken, gemilerin ağaçları Kaz Dağı’ndan sağlanıyordu. 1450’li yıllarda, Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’un fethi için kereste temin maksadıyla Çukurova’dan buraya tahtacı nakli istiyor. Durhasan Dede’ye bağlı Tahtacılar da Kaz Dağı’na getirilip yerleştiriliyor.

Önemi: Kaz Dağı, yalnız hava, toprak ve su değildir. Geçmişten günümüze Biga yarımadası’nın (Troas) gerek karasal, gerekse sucul eko-sisteminin en  vazgeçilmez unsurudur.

Kaz Dağı, doğal ve kültürel kaynak değerleri açısından oldukça zengin bir potansiyele sahiptir. Bu değerler Kaz Dağı kütlesinin tümüne dağılmış durumdadır. Kaz Dağı; tarihsel, kültürel, ekolojik ve toplumsal mirasımızdır.

Kaz Dağı; yerüstü ve yeraltı su rezervleriyle, sıcak ve soğuk su kaynaklarıyla, Biga yarımadası’nın hayat kaynağıdır.

Kaz Dağı; doğal bitki örtüsü olan ormanları, endemik türleri, gen kaynakları ve koruma alanları ile bölgenin yaşam kaynağıdır. Dünyamızın en önemli ekolojik bölgelerindendir.

Çevreyle uyumlu, doğal ve geleneksel  sosyo-kültürel yaşamla içi içe geçen, yöresel bitki örtüsünü ve yaban hayatını koruyan turizm alt yapı yatırımlarının gerçekleştirilmesi eko-turizm için önemlidir.

Kaz Dağı, Horasan erenlerinden Sarı Saltuk Baba’nın ikametgahıdır. Bu yöredeki Türkmenler için ibadet merkezidir.

Jeopolitik olarak; Ege ile Marmara Denizlerini birleştiren Çanakkale Boğazı’nın Ege girişi ile çıkışını kontrol eder.

Su kaynakları: Akdeniz ve Ege denizinden gelen lodos rüzgarları Kaz dağı’na her zaman yağış getirir. İşte bu nedenle yöre adeta su deposudur. Havran çayı, Edremit çayı, Zeytinli çayı, Kızılkeçili çayı, Manastır deresi, Şahin deresi ve mıhlı deresi Edremit körfezine dökülür. Kaz Dağı’nın kuzey yamaçlarından, Yenice’den akmaya koyulan üç sudan en doğudaki Gönen (Homeros’un Aisopos suyu) çayıdır; Erdek körfezine dökülür. Diğeri Kocabaş (Granikos) çayıdır ki, daha batıdadır. (B. İskender, Anadolu’da bu çayın kıyılarında Perslere karşı ilk savaşını verdi.) Bu çay gider, Karabiga’dan (Priyapos) denize kavuşur. En batıda bulunan ve Bayramiç ve Ezine’den geçen Karamenderes (Skamandros) çayı, Troia kenti ile Sigeum’un (kumtepe) yanından geçerek Çanakkale boğazı’ nın Ege’ye açıldığı noktada denize kavuşur.

Kaz Dağı; ayrıca yer altı suları (Pınarbaşı, Subaşı, Evciler) ve sıcak(termal) sular (Güre, Bostancı, Küçükçetmi, Külcüler, Tuzla, Hıdırlar,..vb.) bakımından da çok zengindir.

Yerüstü ve yeraltı su kaynağı, Anadolulu şair Homeros’a göre “Bin pınarlı, çok pınarlı, hayvanı ve bitkisi bol olan yer” kazdağı’dır. Son onbeş yıldır ilimiz sınırları içinde içme ve sulama amaçlı bir çok gölet, rezarvuar ve baraj yapılmaktadır. Bunları planlayanlar; yöre insanını sulu tarıma, hatta organik tarıma geçirerek yöre insanının gelir düzeyini ve yaşam kalitesini yükseltmeyi hedeflemektedirler.  Bütün bu gölet ve barajların, kaynağı Kaz Dağı’dır.

İklim: Genel olarak, Türkiye’nin batı ve güney bölgelerinde, subtropikal karaların batı bölümlerinde oluşan, yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı büyük Akdeniz iklimi egemendir. Coğrafi olarak Akdeniz ile Karadeniz iklimleri arasında bir geçiş özelliği taşıyan yöre iklimi, geleneksel sınıflandırmaya göre yarı nemli Marmara geçiş iklimine girer. (6)

Bu nemli durum ve arızalı topografyası, dağda çok güçlü bir orman ve endemik bitkiler karşımıza çıkarır ki; tarih boyunca hem halk tababeti, hem de gemi yapımı için kereste gereksinmesini sağlar.

Flora ve Fauna: Kaz Dağı, Avrupa-Sibirya, Akdeniz ve İran-Turan flora bölgelerinin de kesişim alanında yer almaktadır. Doğu–batı istikameti uzantısı içinde, Güney-kuzey cephelerinde farklı coğrafi özellikler, çok farklı flora ve fauna karşımıza çıkar. flora ve fauna bakımından, Biga yarımadası’nın en zengin alanıdır.

            Akdeniz  ikliminin  hakim  olduğu  Çanakkale’de il  alanının %54’ü  orman  alanları  ile  kaplıdır. Ormanların ağaç türlerini  başta  Kazdağı  Göknarı (endemik ) olmak üzere kayın, karaçam, kızılçam, bodur ardıç ve adi porsuk oluşturur. Akdeniz  ikliminin  kurak dönemi, ağaç topluluğu ortadan kalkmış alanlarla yeni ortam örtüsünün  gelişmesine olanak vermez. Bu nedenle orman alanı  içinde  ve  çevresinde yer yer maki toplulukları görülür. Kaz Dağı,  Eğrikabaağaç,  Katrandağı  ve  Gürgendağı  çevrelerindeki  ormanlar oldukça bakirdir.  

Kaz Dağı, endemik ve nadir bitki türlerini barındıran en önemli doğal yaşam alanıdır. Bu alanlar aynı zamanda gen koruma ve yönetim alanlarıdır. Dünya bankası katkılı Çalışmalar  halen devam etmektedir. Kaz Dağı’ndaki bitki örtüsünün zenginliği ve ormanların büyük alan kaplaması yaban hayatını da güçlendirmektedir.

               Tarım ve Ormancılık: Tarım, bölgedeki temel ekonomik etkinliktir. Kaz Dağı’nın güney kesimi zeytincilik; kuzey kesimi bağ, bahçe ve sebzecilikle önemli gelir kaynağı oluştururlar.
               Karasal habitatların başında ormanlar gelmektedir. Kaz Dağı’nın alçak kesimlerinde görülen kestane, çınar, kızılçam, karaçam, kayın ve göknar toplulukları zaman  zaman saf halde, ekseriyetle de karışık görülmektedir. Kaz Dağı, ayrıca odun ve  Orman dışı tali ürünler bakımından da zengindir.

             Beş bin yıldan beri Biga yarımadasında yaşayan halkın en önemli geçim kaynağı tarım ve orman ürünleridir. Günümüzde Sadece Kaz Dağı’nın su kaynaklarının korunamaması bile Biga yarımadası’ndaki tarımın ve yöre halkının  felaketi olacaktır.

Hayvancılık: Tarım sektöründe ikincil bir yere sahiptir. Bitkisel üretime elverişli olmayan alanlarda halkın temel geçim kaynağıdır. Kaz Dağı’nın kuzey kesiminde Yenice ve Bayramiç ilçelerinde Süt ve süt ürünleri önemli bir yer tutar.

Su Ürünleri: Tatlı su balıkçılığı üretimi arasında alabalık ön plandadır. Bayramiç, yenice, Çan ve Biga ilçelerinde yetiştiricilik yapılmaktadır.

Ulaşım: Kaz Dağı yöresine; Çanakkale’nin Bayramiç, Çan, Yenice ve Ayvacık ilçeleri ile Evciler, Terzialan, Etili, Hamdibey, Kalkım ve Küçükkuyu beldelerinden, Balıkesir’in Balya ve Edremit ilçesi ile Güre, Akçay ve Altınoluk beldelerinden ulaşılabilir.

Ulaşım kolaylığı sayesinde güney kesimindeki; Edremit, Havran, Akçay, Zeytinli, Güre, Altınoluk ve Küçükkuyu birer turizm beldesi olarak ünlenirken, kuzey yamaçlarında bulunan; Yenice, Çan, Bayramiç ilçelerimiz ve bu ilçelere bağlı beldelerimiz maalesef turizmdeki bu gelişmelerden nasibini alamamaktadır. Bunun da  ana gerekçesi,  kara yolu ulaşım eksikliğidir. Atatürk döneminde Cumhuriyetimizin 10. yıl simgelerinden olan ve elle yapılan 212 km.lik Balıkesir-Balya-Yenice-Çan-Çanakkale kara yolu; bugünkü teknolojiyle; 1992 yılından beri bitirilemeyerek, Çanakkale’nin ve bu yörenin turizm yönünden gelişmesine sekte vurmaktadır (7)

Milli Park: Kaz Dağı kütlesinin esas olarak Balıkesir il sınırları içinde kalan güney yüzü, Zeytinli Çayı’ndan Altınoluk beldesinin batısına kadar olan bölümü ile bu bölümün doruklara kadar olan yükseklikleri, 17.04.1993 tarih ve 21555 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 93/4243 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Milli Park kabul edilerek, koruma altına alınmıştır. (8)

            Orman İşletme Müdürlüğü: Milli Park sınırları dışında kalan bütün alanlar; Ayvacık, Bayramiç, Yenice ve Kalkım Orman İşletme Müdürlüklerinin kontrolu altındadır.

            Dağın bir yüzünün Milli park, diğer yüzünün Orman işletme Müdürlükleri’nde olması bir çelişkidir. Biyo-çeşitlilik yönünden kuzey yüzünün, güney yüzünden daha fazla olması, kuzey yüzünün önemini daha da artırmaktadır. Bu amaçla yapılan ve yapılacak bilimsel çalışmalar artıkça önemi daha iyi anlaşılacak; KTVKK tarafından koruma altına alma çalışmaları başlatılacaktır.

Kaz Dağı İle ilgili Mitoloji ve Efsaneler: Kaz dağına yönelik mitolojiler oldukça fazladır. Tanrılar ve Tanrıçalar arasındaki ilişkiler ile İnsanlarla Tanrı ve tanrıçalar arasındaki ilişkilerin geçtiği mekân; hep Kaz Dağı’dır. Mitolojilerin ana kaynağı Homeros’tur.  “Zeus ve Ganymede”; “Afrodit ve Anchises”; “Güzellik yarışması”; en ünlülerindendir.

Zeus ve Ganymede; Erikhthonius’tan Tros doğdu. Troia kralı Tros’unda üç oğlu oldu. İlos, Assarakos ve tanrılara denk Ganymedes. Adı “aydınlık, göz alıcı, ışık saçan” anlamına gelen Ganymede’nin ölümlülerin en güzeli olduğu belirtilmektedir.Büyüme çağında olan Ganymede, Troia yakınlarındaki İda dağının eteklerinde babasının gemisini gözetlerken Zeus ona aşık olmuş ve bir kartala dönüşerek Ganymede’yi Olimpos dağına kaçırmıştır. Ganymede, kutsal nektar dolu altın kupayı sunmak üzere -sonsuza dek genç kalması için- Zeus tarafından seçilmiş ve eski Yunan Olympia tanrıları -bir kutlama için- toplandıklarında kutsal şarabı sunan kişi olmuştur. Kaçırılmasına karşılık olarak, kederli babası kral Tros’a, Zeus tarafından bir ahır dolusu büyüleyici görünümlü atlar hediye edilmiştir.

Afrodit ve Anchises; Anchises, Troia yakınlarında bulunan ve Dardanus döneminden sonra Dardania adını alan bir bölgeden gelmektedir.Burası Samothrace (Semadirek) adasını terk eden  Dardanus tarafından yerleşilerek oluşturulmuştur. Zeus, Afrodit’e ders vermesi için Afrodit’in Anchises’e aşık olmasını sağlamıştır. Zeus, Afrodit’in kalbine o sıralarda bol su kaynakları olan İda dağının sarp tepeleri arasında hayvan yetiştiriciliği yapan Anchises ile ilgili bir heyecan ve arzu yerleştirmiş, Afrodit, onu görünce aşık olmuş, süslenip giyinerek Kıbrıs adasını terk edip, İda dağına ulaşmıştır. Kendisinin ölümlü bir kız olduğunu, Troia’ya  onun eşi olmak üzere gönderildiğini söyleyerek ikna eden ve onunla olan Afrodit, onu uykuya daldırarak tekrar ölümsüzlük durumuna dönmüştür. Uyandığında bir tanrıça ile ilişkiye girdiğini anlayarak dehşete düşen Anchises’i Afrodit rahatlatarak her şeyin iyi olacağını, ona Aeneas adında bir oğul dünyaya getireceğini müjdelemiştir. (Troia’lı prens Aeneas, Roma krallığını kuran kişi olarak kabul edilir.

Bu mitolojilere Kaz Dağı’ndan çıkan Skamandros’ta katılır. Homeros’a göre; Skamandros,(Kara Menderes) yurtseverliği dolayısıyla, Akaların Troia’ya  saldırmasına öyle öfkelenir ki, bir keresinde köpüre kıza Akalara saldırıp, karargahlarını basar. Ayrıca bu Skamandros suyunun bir başka özelliği de, içinde yıkanan koyun, keçi ve başka hayvanların yün ve kıllarına parlaklık vermesidir ki; Troia bakireleri de, gelinlik çağına gelince, düğünün arefesinde Skamandros çayında yıkanırlar ve ona; “Ey Skamandros, kızlığım senin olsun” diye bağırırlarmış. (9) Hatta; Kazdağları’nda Paris’in huzuruna çıkacak ve güzellik kraliçesi seçilecek olan üç tanrıça da tenlerinin parlak olması için Skamandros çayının sularında yıkanmışlardı. Paris’in bu seçimi, Troia’nın da sonu olur.

Troia’nın yıkılışından sonraki dönemler; sessizlik dönemidir. Türklerin Anadolu’ya ayak basıp buralara gelmeleriyle yalnız İda dağı’nın adı değil, efsaneler bile değişir.

            Sarıkız’ın Öyküsü, bu da bir Türkmen söylencesi. Yörede; Kazdağı’nın eteklerinde yaşanan bu efsanenin kahramanı olan Sarıkız’ın çok değişik versiyonlarını Efsanelere tanıklık eden zeytin, karaçam ve Kazdağ göknarları ağaçları arasında yaşamlarını sürdüren yöredeki kişilerden dinleyebilirsiniz. Bir başka trajik kahraman olan ve Sutüven Şelalesi’nde boğulan Aşık olduğu kıza kavuşmak için sırtında kocaman bir çuval tuzu dağa çıkaran Hasan’ın efsanesini de (Meraklısı Sabahattin Ali’nin “Yeni Dünya” adlı hikaye kitabından “Hasanboğuldu” öyküsünü okuyabilir.)duyabilirsiniz

               Doğal, Tarihi ve kültürel değerler: İnsanlığın doğal ve kültürel evrensel değeri, efsanelerin kutsal dağı İda Dağı’dır. Coğrafi bölge olarak Biga Yarımadası’nı oluşturan İda Dağı, uygarlığın temellerinin kurulduğu TROİA’nın ev sahibidir. Aristo’nun okulu Hümanizmin merkezi de İda Dağı’ndadır. Dağın etrafı Troia başta olmak üzere; Adramitium, Antandros, Assos, Lemponia, Gargaria, Kebrene, Skepsis.. gibi çok önemli antik yerleşimlerle çevrilidir. 

Bunlardan Küçükkuyu-Adatepe (Gargaran Tepesi), tanrılarına kurbanlar sunmak üzere yapılmış bulunan Zeus Sunağı’na ev sahipliği yapar. Ayvacık-Tuzla Köyü’nde bulunan Roma köprüsü; 1366 yılında yapılmış olan Hüdavendigar Külliyesi, Çanakkale ve yöresindeki ilk ve orta devir eserlerinden, kitabesi olan önemli bir eserdir. Hüdavendigar Camii halen kullanılmaktadır. Bayramiç’teki Hadimoğlu Etnografya Müzesi, yapılacak restorasyonla yöre yaşamını gözler önüne serecektir. Ayrıca 1357-1365 yıllarında yapıldığı düşünülen Hacı Bali Camii ve 1792 tarihinde yaptırılan Camii- Cedid (Karşıyaka Camii) ile Taş köprü görülmeğe değer eserlerdir. Evciler-Ayazma yakınlarındaki Serhat Köyündeki özel müze ve çınarlar; Yenice İlçesindeki Etnografya müzesi, Pazarköy’deki Mültezim Konağı, Yenice-Hamdibey’de Kuvâ-yi Mîlliye Kahramanı Köprülülü Hamdi Bey’in heykeli görülmeğe değer yerlerdir. UNESCO’ dan özel ödül almış, Türkmen kültürünün iş aletlerinden giysilerine, çadırlarından ev gereçlerine kadar yüzlerce ürünün sergilendiği Tahtakuşlar Etnografya Müzesi emekli öğretmen Alibey Kudar tarafından kurulmuştur.

Kaz Dağı’nda halen geleneksel dokularını hiç bozmadan yaşantılarını devam ettiren Türkmen köylüleri, her sene Ağustos Ayı’nın son onbeş günü Sarıkız tepe’de geleneksel Sarıkız şenliklerinin yöresel kıyafet ve adetlerine uygun olarak yayla yaşantısında çadırlar kurarak, “Sarıkız Şenlikleri” olarak kutlamaktadırlar.

Afrodit’in güzel seçildiği, tarihte bilinen ilk güzellik yarışmasının yapıldığı Ayazma’da halen her yıl Ağustos ayında bu gelenek devam ettirilip Kaz Dağı Güzeli seçilmektedir.

Kaz Dağı; Bayramiç’te Ayazma, Çandır, Muhteşem Süleyman, Dalak suyu, Güre’de Pınarbaşı gibi ören yerleri ile Şahindere Kanyonu, Hasanboğuldu, Sutüven Göletleri ve su kaynakları gibi doğal güzellikleri, taş evleri ile dikkat çeken köyleri, tepe noktalardaki orman gözetleme kulelerinin yer aldığı manzara noktaları, şifalı suları, kaplıcaları, Sarıkız Şenlikleri ile dikkat çeken Sarıkız Tepesi gibi daha bir çok zenginliklere sahiptir.

            Kaz Dağı’nın sorunları: 1-Çan Termik Santralı; 2-Zengin maden yataklarının yaratacağı olumsuzluklar; 3- Ulaşım sorunları; 4-Plansız yapılaşma, 5-Alt yapı eksikliği; 6- Küresel ısınmayla ortaya çıkabilecek sorunlar; 7-Meteorolojik ölçümlerin yapılmayışına bağlı olarak veri tabanı oluşturulamamasıdır.

Sorunların bir başka boyutu; küresel ısınmaya da gerek kalmadan yaşanacak olandır. O da Kaz Dağı’ndaki madenlerin çıkarılmaya başlanmasıyla oluşacaktır. Felaketin ilki madenlerin çıkarıldığı bölgede oluşacak erozyondur. Genelde engebeli bir yapıya sahip olunan bu topraklarda doğal bitki örtüsü bozulduğunda erozyon hızla kendini göstermektedir. Bu durum da gölet ve barajların kullanım sürelerinden önce dolması gündeme taşınacaktır.

Diğer bir sorun; Madenlerin çıkarıldığı bu bölgede kullanılacak kimyasallarla ya da kül barajlarına bırakılan ve aktif hale gelmiş partiküller ve ağır metallerle; yer altı ve yüzey sularının kirlenmesiyle yaşanacak olandır. Suların kirlenmesi ise, bölge tarımının ve halkının  sonunu hazırlayacaktır. Geleceği planlamakla yükümlü olan merkezi ve yerel yönetimler, akademisyenler ve doğaya duyarlı olan herkese düşen görevler olduğunu unutmayalım.

Küresel ısınmanın yereldeki olasılıklarını göz önüne alırsak, bence yöremizle ilgili üç önemli konu üzerinde  titizlikle durmalıyız: 1- Mevcut su kaynaklarını ve rezervlerini korumak ve iktisatlı kullanmak. 2- kıyı şeridinde ve deltalardaki tarım alanlarının kaybedilmesi sonucu iç kesimlerdeki mevcut  toprakları korumak. 3-Ormanlarımızı korumak ve yangına duyarlı ağaç türlerinden vazgeçmek;

Çanakkale’nin vizyonu tarım ve tarıma dayalı sanayi olarak çizilmiştir. Yalnız bugünü değil, küresel ısınmayla beraber önümüzdeki elli yılı düşünmek ve gelecek kuşakların yaşamlarını planlamak zorunda olduğumuzu unutmamalıyız. Bugün için yeterli görülen kaynaklar, sürdürülebilirlik ilkesi göz önünde bulundurulmadan tüketilmesiyle gelecek kuşakların da bu topraklardaki yaşam haklarının ellerinden alınacağını unutmamalıyız.

Eko-Turizm: Çevrede geri dönüşü olmayan bozulmalara ana neden olarak endüstrileşme gösterilmektedir. Kırsal ya da kentsel alanlarda turizm ile ilgili planlama yaparken  doğal yapıyı bozmamak, gelecek nesillerinde bu alanlardan yararlanmasını bilmeyi amaç edinmek ve sürdürülebilirlik ilkesinden uzaklaşmamak gerekmektedir.

            Çanakkale’nin sahip olduğu doğal, tarihi ve kültürel zenginlikleri göz önünde bulundurduğumuzda, Türkiye’nin bir çok cennet köşesi gibi bu kentin de eko-turizme ilgi duyanlar için eşsiz bir potansiyel olduğu göze çarpmaktadır. Bunların başında da Kaz Dağı gelmektedir. Tüm bunların yanında eko-turizmde kullanılan ana kaynak, doğal ve korunacak  alanlar içerisinde olduğundan, bu alanlardaki planlamanın iyi yapılmaması halinde ortaya  çıkan bozulma, kitle turizminin getirdiği olumsuz etkilerden daha büyük olabilmektedir.

            Oksijen  yönünden  dünyanın  en  zengin  bölgeleri  arasında  bulunan  Bayramiç ve Yenice yöresine  yapılacak  spor  kompleksleriyle,  gerek ulusal,  gerekse uluslararası takımların kamp yapmaları  sağlanabilir.

Sonuç ve Öneriler: Kaz Dağı, 5000 yıllık geçmişi içinde bu bölgenin “altın yumurtlayan tavuğu” olmuştur. Altına tamah uğruna bu tavuğu kesmemek gerekir. Bu nedenle burada yapılacak bütün çalışmalarda sürdürülebilirlik ilkesi daima ön planda tutulmalıdır.

Kaz Dağı; Güneyi, kuzeyi, doğusu, batısı ile bir bütün olarak düşünülmeli, Çanakkale ve Balıkesir İlleri merkezi yönetimleri ve Kaz dağı çevresindeki yerel yönetimler arasında işbirliği yapılmalıdır. Bu işbirliği; bilimsel anlamda da Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ile Balıkesir Üniversitesi ve Kaz Dağı’na yönelik çalışma yapan bilim insanlarını da  arasına alarak gerçekleştirilmelidir. Yapılacak ortak toplantılarla; sürdürülebilirlik kapsamında, “Doğal çevre, tarihi ve kültürel çevreyle bir bütündür.” anlayışıyla, bölgede açılacak yaz okulları ve kampları ile yapılacak çevre eğitimi, bilimsel  araştırma, korunan ve korunması gereken alanların tespiti, planlama ve yönetimde birliktelik, Eko-turizmin geliştirilmesi için ortak projelerin yapılması ve yaşama geçirilmesi ön koşul olmalıdır. 

Kaz Dağı çevresindeki kırsal alandaki otantik orman köyleri tespit edilip; burada yaşayan halkın turizm destekli aktiviteler konusunda eğitilmesi. desteklenmesi ve köylerde ev pansiyonculuğunun geliştirilmesi, sürdürülebilir bir yöntem olarak ele alınmalıdır. Ayrıca bu köylerde; organik tarım ağırlıklı çiftlik turizmi  aktiviteleri de yapılabilir.

Eko-turizmde Bir Uygulama modeli:

            Çanakkale’de 2004 yılının ekim ayında basında çıkan bazı yazılar üzerine; Kaz Dağı’na yönelik oluşabilecek olumsuzluklara karşı oluşturulan Troia-İda platformu; (Kentteki bütün çevre ve toplumsal konularla ilgili dernekler; ki sayıları yirmi civarındadır. Uzantısı içinde Edremit körfez’inde ve Bergama’daki çevre dernekleri ve İzmir Çevre Avukatları’na kadar uzanan bir organizasyon) öncelikle 2004 Kasım’ında Çanakkale’de bir panel düzenledi. İkinci Panel, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi’nin değerli bilim insanlarıyla birlikte 21 Mart 2005 tarihinde  Dünya Ormancılık Günü etkinliği çerçevesinde Bayramiç’te gerçekleştirildi.   

 Bu çabanın uzantısı olarak; Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Bayramiç Belediyesi, Bayramiç orman İşletme Müdürlüğü ve Troia-İda Platformu ile işbirliği yaparak uzun süredir hayata geçirmek için uğraş verdiğimiz “Kazdağları Çevre Eğitim Kursu”nu planladık. Bu kurs, bu yöre için bir ilktir.

Kaz Dağı’nın gelecekte karşı karşıya kalabileceği olumsuzlukları önleyebilmek için, yaşamsal derecede önemli olan kaynak değerlerinin bilimsel bir yaklaşım ile araştırılıp ortaya çıkarılması gerekmektedir. Söz konusu eksikliğin giderilmesi amacı ile 20-22 Eylül 2001 yılında, TMMOB Orman Mühendisleri Odası’nca Edremit Altınoluk’ta “Kazdağları I. Ulusal Sempozyumu” düzenlendi ve ikinci Sempozyumun da Çanakkale Merkezinde yapılması kararlaştırıldı.

            Bu bağlamda Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ), Çanakkale Belediye Başkanlığı, Balıkesir Üniversitesi, Tübitak ve Çanakkale Bilim Sanat ve Kültür Etkinlikleri Derneği ile Troia–İda Platformu’nca “II. Ulusal Kazdağları Sempozyumu” 23-25 Haziran 2006 tarihinde Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Troia Kültür Merkezi’nde gerçekleştirildi.

 

 Üniversitemizin  hızlı  bir  şekilde  gelişmesi, Kaz Dağı’na yönelik yapılan ve yapılacak bilimsel  toplantılar ve araştırmalara ve  arkeolojik  çalışmalara  öncelik  vermesi;  uluslararası  üniversitelerle  yoğun  işbirliği  içinde  olması, bunları teknik gezilerle zenginleştirmesi  kentimizde  kongre  turizminin gelişmesinde önemli rol oynayacaktır.

Çevre ve toplumsal konularla ilgili kamu kuruluşları ile sivil toplum  örgütleri, aralarında eko-turizm aktivitelerini gerçekleştirecek bir sistem oluşturmalıdırlar. Sonuç olarak sürdürülebilirliği denetleyici ve eko-turizmi  destekleyici  bir  ortak-üst  örgüt ya da bir merkez kurulmalıdır.

 

Bütün bu süreçte amacımız; öncelikle Üniversitemizin yapacağı bilimsel araştırmalarla bir merkezden Kaz Dağı’nın çok yönlü   incelenmesini sağlamak,  değerlerini tespit etmektir. Ayrıca yöreyi eko-turizme açmak  ve halkımıza Biga Yarımadası’nın (Troas) eko-sistem komplekslerinin bir bölümünü oluşturan Kaz Dağı’nın (ida) kültürel, çevresel ve ekonomik değerlerini tanıtmak, korunması için ortak çaba harcamaktır.

 

Kendimizden sonraki kuşakların Suyu, toprağı, ormanları ve havası korunmuş bir Çanakkale’de yaşaması dileğiyle.

İda ve Kazdağları ile ilgili sözler: (10)

 

İda, tarih; Kazdağları kültürdür.

İda, mitolojidir.

İda, uygarlığın beşiğidir.

İda, tanrıların, tanrıçaların aşk yuvasıdır.

İda, Homeros’a göre; Tanrıların evidir.

İda, Homeros’a göre “Bin pınarlı, çok pınarlı, hayvanı ve bitkisi bol olan yerdir.”

İda, Troas bölgesinin zirvesidir.

İda; tanrıçaların ölümlülere (Paris’e) rüşvet teklif ederek iş yaptırdığı ilk yerdir.

 

Kazdağları; Allah’ın özenerek yarattığı, bütün nimetleri verdiği yerdir.

Kazdağları, efsanedir.

Kazdağları, tarihtir.

Kazdağları, folklordur.

Kazdağları; tarihsel, kültürel, ekolojik ve toplumsal mirasımızdır.

Kazdağları, oksijen üretim merkezidir.

Kazdağları, yaban hayatın barınağıdır.

Kazdağları, kutsal ağaçların (zeytin) yurdudur.

Kazdağları, halk tababetinin ilaç deposudur. 

Kazdağları; gen kaynağıdır.

Kazdağları, dünyamızın en önemli ekolojik bölgelerindendir.

Kazdağları, Osmanlı donanmasının varoluş unsurudur.

Kazdağları, Horasan erenlerinden Sarı Saltuk Baba’nın ikametgahıdır.

Kazdağları, yöredeki Türkmenler için ibadet merkezidir.

Kazdağları, yazar Sabahattin Ali’nin esin kaynağıdır.

Kazdağları; Biga yarımadası eko-sisteminin şah damarıdır.

Kazdağları, Biyo-coğrafya açısından önemli bir değerdir.

Kazdağları; Biga Yarımadası’nın yaşamsal önceliğidir.

Kazdağları; flora ve fauna bakımından, Biga Yarımadası’nın en zengin alanıdır.

Kazdağları; yerüstü ve yeraltı su rezervleriyle, sıcak ve soğuk su kaynaklarıyla, Biga yarımadasının hayat kaynağıdır.

Kazdağları, Ege ve Marmara’nın gözüdür.

Kazdağları, Ege kıyıları için, kendini kuzey rüzgarlarına siper eden kahramandır.

Kazdağları; Kuzey Ege’de yapılan eko-turizmin şah damarıdır.

Kazdağları, (madenlerine el uzatanlara karşı) ilk işçi direnişinin yaşandığı yerdir.

Kazdağları; tarih boyunca hep sömürülen bir alandır.

Kazdağları, Ormancılar için istihsal deposu, madenciler için satılacak topraktır.

Kazdağları; yeraltı ve yerüstü zenginlikleriyle bir bütündür, parçalanamaz.

Çan Termik Santralı, Kazdağları’nın bağrına sokulmuş bir hançerdir.

Kazdağları’na sahip çıkmak; ülkemize sahip çıkmakla eşdeğerdir.

Kazdağları’nın zenginliklerinden yararlanırken mutlaka sürdürülebilirlik ilkesi ön planda bulundurulmalıdır.

 

KAYNAKÇA:

(1) Soykan, Abdullah. 2001. Kazdağları Milli Parkı’nda doğal ortam insan ilişkileri ve zeytincilik. TMMOB Orman Mühendisleri Odası Kaz Dağları 1. Ulusal Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 251-280, 20-22 Eylül 2001, Altınoluk, Edremit.

(2) Gemici, Yusuf . Prof. Dr. 2001. TMMOB Orman Mühendisleri Odası Kaz Dağları 1. Ulusal Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Sayfa.26, Altınoluk, Edremit.

(3) Kudar, Alibey. 2001.TMMOB Orman Mühendisleri Odası Kaz Dağları 1. Ulusal Sempozyumu Bildiriler Kitabı, sayfa. 171. Altınoluk, Edremit.

(4) Yılmaz, A. “Tahtacılarda Gelenekler” sayfa 13-14, C.H.P. Halkevleri Yayımları, Milli Kütüphane Araştırmaları: IX, Ulus Basımevi, – Ankara 1948.

(5) Kahyaoğlu, Sinan. 2001.TMMOB Orman Mühendisleri Odası Kaz Dağları 1. Ulusal Sempozyumu Bildiriler Kitabı, sayfa. 152-153, 163, Altınoluk, Edremit.

(6) Türkeş, M. 2005. Kaz Dağı’nın Yöre İklimine Etkisi ve İklimsel Değişimlere Duyarlılığı.  Troia – İda Platformu’nun Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörlüğü ile Bayramiç Belediye Başkanlığı’nın desteği ile düzenlediği “Biga Yarımadası (Çanakkale-İda Dağı) Kültürel, Çevresel ve Ekonomik Değerleri” konulu Panel Forum. (Yayımlanmamış bildiri)

(7) Kalfa, M. Şahabettin. Çanakkale’de Ulaşım ve Sorunları, Aynalı Pazar, haftalık gazete, 33 haftalık yazı dizisi, (yayımlanmamış eser)

(8) Kazdaglari.org Web sitesi.

      (9) Halikarnas Balıkçısı, “Hey Koca Yurt” Hürriyet yayımları s.65-66.

(10) Kalfa, M. Şahabettin. “Altın Yumurtlayan Tavuk- Kazdağları III.” Aynalı Pazar,   haftalık gazete, 10 Ekim 2004, 75. sayı.

 

*M.Şahabettin Kalfa – Gönüllü Doğa Koruyucusu ÇANAKKALE

E. İleti: Kalfa43@mynet.com

      GSM: 0 543 835 60 51

      Tel ve Faks: 0 286 213 68 41

, , , , , ,